سالها از اختراع تلفن توسط الکساندرگراهام بل می گذرد . اختراع بل در سال ١٨٧۶ ، تجارت الکترونیکی را به گونه ای که امروز شناخته می گردد، پی ریزی نمود . بعضی براین عقیده اند که به کارگیری عدد بی اهمیت صفر ( ٠) در محاسبات رقمی، ستون فقرات تجارت الکترونیکی می باشد که از شبه قاره هند سرچشمه می گیرد. تجارت الکترونیکی در شکلی که امروزه شیوه کارکردن همه ما را متحول کرده می باشد، ریشه در همگرایی خلاق کامپیوتر و تلفن دارد . امروزه پست الکترونیکی تبدیل به یکی از عمومی ترین ابزارهای تجاری و کسب اطلاعات از طریق جستجوی سایت های وب، شده می باشد . این امکان عملا تحت تأثیر همگرایی خلاق تلفن و کامپیوتر، به واسطه اینترنت در اختیار جامعه قرار می گیرد . تاریخچه تجارت الکترونیکی به شکل امروزین آن، ریشه در دو پدیده دارد: اینترنت و مبادله الکترونیکی داده ها[1](EDI) منشاء زمانی هر دو این پدیده ها به دهه ١٩۶٠ باز می گردد(حسنقلی پور، 1384).

2-5 الگوهای مختلف بلوغ تجارت الکترونیکی

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

نظریه پردازان تجارت و دولت الکترونیک، مدل های مختلفی را برای بلوغ الکترونیکی این فرایندها ارایه کرده اند . به گونه کلی با بهره گیری از مدل های بلوغ تجارت و دولت الکترونیکی می توان وضعیت موجود یک کسب وکار را استخراج کرده و بر مبنای آن، وضعیت مطلوب ر ا نیز مشخص نمود . سپس استراتژی های گذار و دستیابی به وضعیت مطلوب را شناسایی نمود (خاکی، 1372) در این بخش مدل های مختلف بلوغ که توسط صاحب نظران ارایه شده می باشد، به صورت مختصر مورد مطالعه قرار می گیرد.

2-5-1 الگوی آسیای جنوب شرقی و اقیانوسیه

در این مدل، مراحل بلوغ دولت الکترونیکی آسیای جنوب شرقی و اقیانوسیه در شش مرحله به ترتیب زیر ارایه شده می باشد: (وسکوت[2]، 2001)

١. راه اندازی سیستم پست الکترونیکی و شبکه داخلی

٢. ایجاد امکان دسترسی عمومی و بین سازمانی به اطلاعات

٣. ایجاد امکان ارتباط دو طرفه

۴. امکان تبادل ارزش

۵. دموکراسی دیجیتالی

۶. دولت یک پارچه

2-5-2 الگوی سازمان ملل برای بلوغ تجارت الکترونیکی

سازمان ملل متحد برای شناسایی سطح بلوغ تجارت الکتر ونیکی در سازمان ها، در سال ٢٠٠٠ مدلی پنج مرحله ای با عنوان مدل بلوغ تجارت الکترونیکی معرفی کرده می باشد . تأکید این مدل که از دیدگاه کاربردی[3]  برخوردار می باشد، بر کاربران و تعداد و نوع خدماتی می باشد که این پنج مرحله عبارتند از: (سازمان ملل متحد،2000) .

*مرحله اول، حضور اولیه[4]:  در مرحله حضور اولیه، سازمان به حضور در وب و ایفای تأثیر در تجارت الکترونیکی متعهد می گردد . به صورت ایستا در وب حضور پیدا کرده و اطلاعات بسیار کمی به کاربران ارایه می کند و سایت سازمان بسیار کم به روز می گردد . از جنبه دولت الکترونیکی، کشور متعهد می گردد تا وارد حوزه دولت الکترونیکی گردد . سایت های رسمی اما محدود و مستقل از یکدیگر به وجود می آیند، که اطلاعات سازمانی و سیاست های آن سازمان را به صورتی ایستا در اختیار کاربران قرار می دهند.

*مرحله دوم، توسعه[5] : در مرحله توسعه حجم و به روز بودن اطلاعات و تعدا د صفحات وب افزایش می یابد . همراه با افزایش تعداد وب سایت های دولتی، حضور دولت بر شبکه افزایش می یابد . محتویات وب سایت ها شامل اطلاعات پویاتر و ویژه تری می گردد و به گونه مداوم و مستمر به روز می گردد . به علاوه، سایت ها ممکن می باشد به سایت های دیگر نیز اتصال داشته باشند.

*مرحله سوم، تعاملی [6]: در حالت تعاملی وضعیت بهتر از دو حالت قبلی می گردد، کاربران می توانند با سازمان ارتباط مستقر کرده، درخواست کرده و فرم هایی را از سایت دریافت کنند . در این مرحله حضور دولت در شبکه وب جهانی به اندازه فراوانی گسترش می یابد و حجم وسیعی از موسسات و خدمات دولتی بر روی شبکه قابل دسترسی خواهند بود.

*مرحله چهارم، مبادله ای[7] : مبادله کالا، مباحث امنیتی و خرید محصولات در این مرحله محقق می شوند. امکان انجام مبادلاتی مانند دادن روادید، گذرنامه، ثبت وفات و تولد، اعطای گواهینامه ها، که به ا منیت و محرمانه بودن نیاز دارند، به صورت کامل از طریق اینترنت هست . در این مرحله کاربر می تواند بهای خدمات و کالاها، صورت حساب ها و مالیات را به صورت به هنگام بپردازد . امضای دیجیتالی نیز به مقصود تسهیل تشریفات کار و ایجاد ارتباط با دولت، مورد بهره گیری قرار میگیرد.

[1] . Electronic Data Interchange

[2] . wescott

[3] . Application View

[4] . Emerging Presence

[5] . Enhanehed Presence

[6] . Interactive Persence

[7] . Transactional Presence

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید